Fingers and Hearts crossed.

Ayokong masaktan.

Ito.. ito yung pinaka ayaw kong mangyari sa sarili ko. Pero sabi nga nila, hindi naman natin ito naiiwasan. Ewan ko lang kung bakit nangyayari ang phenomenon na 'to. At kung bakit inaadopt ng sarili ko ang feeling na to. Alam ko normal lang ang masaktan, pero minsan naisip ko kung required ba talaga to? Sabi ni M, manhid raw ako. Pero, ang totoo nun.. ayoko lang lalong masaktan. Yun naman yun eh.

Labels: Jadiipersonal

posted by cessinsane @ 9:21 PM